ძვირფასო მკითხველებო, ალბათ არ იცით, მაგრამ ძალიან მიყვარს წიგნების კითხვა და თავისუფალი დროის უდიდეს ნაწილს ახალი ლიტერატურის გაცნობას ვუთმობ. დღეს ერთი ნაკლებად ცნობილი შვედი მწერლის, ასტრიდ ლინდგრენის ნაწარმოებზე, “სახურავის ბინადარ კარლსონზე” მინდა გითხრათ ორიოდე სიტყვა.
პრინციპში, ბევრი არც არაფერია სათქმელი. წიგნში აღწერილია ერთი ჩვეულებრივი ბიჭის უინტერესო ყოველდღიური ყოფა, რომლის ცხოვრებაშიც სრულიად მოულოდნელად უცნაური, ღიპიანი მეგობარი გამოჩნდება და ზღაპრულ სამყაროში შეუძღვება მთავარ გმირს. სიუჟეტი ხომ არ გეცნობათ? დიახ, დიახ, თქვენ არ შემცდარხართ, ბატონმა ასტრიდმა ფაქტობრივად ჯ.კ. როულინგის “ჰარი პოტერი” გადაწერა და პერსონაჟების სახელები შეცვალა. ბიჭუნას ორი საუკეთესო მეგობარი, კრისტერი და გუნილაც კი რონისა და ჰერმიონას ოდნავ სახეცვლილი ვარიანტები არიან.
შოკოლადის ტორტიც კი მოპარულია
არ ვიცი რისი იმედი ჰქონდა ჰერ ლინდგრენს, რომ შვედეთში არავინ იცოდა ჰარი პოტერის არსებობის შესახებ თუ იმის, რომ ვერავინ ვერაფერს შეამჩნევდა, მაგრამ ფაქტია, რომ კოვზი ნაცარში ჩაუვარდა. სხვათა შორის ეს ჰარი პოტერთან დაკავშირებული პლაგიატის პირველი შემთხვევა არაა. სულ ცოტა ხნის წინ საზოგადოებრივზე ერთ ფილმს მოვკარი თვალი, რომლის ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟი – მოხუცი, ბრძენი, კეთილი წვეროსანი ჯადოქარი (დამბლდორი ???) იყო, რომელიც ახალგაზრდა პროტაგონისტს (ჰარი პოტერი ???) ბნელი ბატონის (ვოლდემორი ???) დამარცხებაში ეხმარებოდა ბეჭდის (ჰორკრუქსების ???) განადგურების გზით. ფილმს, თუ სწორად მახსოვს, “ბეჭდის მბრძანებელი” ერქვა.
იპოვეთ 10 განსხვავება
კარგით, რა… ნამუსიც კარგი საქონელია. გასაგებია, რომ როულინგი გენიოსი და თანამედროვეობის უდიდესი მწერალია, რომელმაც ბავშვებს კითხვა შეაყვარა და სხვა ვაიმწერლებს, თუნდაც ლინდგრენს, ვერც კი წარმოუდგენიათ როგორ უნდა შექმნან რაიმე თუნდაც მიახლოებით კარგი, მაგრამ პლაგიატის მსგავსი შემთხვევები უბრალოდ თავხედობაა. დიდი იმედი მაქვს, რომ ეს ყველაფერი სასამართლოში ჩივილის გარეშე არ ჩაივლის. მიდი ჯოან, ჩვენ შენთან ვართ <3
